1. do 25 roku życia (czyli osobę, która do dnia zastosowania wobec niej usług lub instrumentów rynku pracy nie ukończyła 25 roku życia);
   
   
2. długotrwale (czyli osobę pozostającą w rejestrze powiatowego urzędu pracy łącznie  przez okres ponad 12 miesięcy w okresie ostatnich 2 lat, z wyłączeniem okresów odbywania stażu i przygotowania zawodowego dorosłych) albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, albo kobietę, która nie podjęła zatrudnienia po urodzeniu dziecka;
   
   
3. powyżej 50 roku życia (czyli osobę która w dniu zastosowania wobec niej usług lub instrumentów rynku pracy ukończyła co najmniej 50 lat życia);
   
   
4. bez kwalifikacji zawodowych (czyli osobę nieposiadającą kwalifikacji do wykonywania jakiegokolwiek zawodu poświadczonych dyplomem, świadectwem, zaświadczeniem instytucji szkoleniowej lub innym dokumentem uprawniającym do wykonywania zawodu), bez doświadczenia zawodowego (czyli osobę posiadającą doświadczenie uzyskane w trakcie  zatrudnienia, wykonywania innej pracy zarobkowej lub prowadzenia działalności gospodarczej przez okres co najmniej 6 miesięcy) lub bez wykształcenia średniego;
   
   
5. samotnie wychowującą co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia;
   
   
6. która po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęła zatrudnienia;
   
   
7. niepełnosprawną.

Organizatorem prac interwencyjnych mogą być pracodawcy, jednostki organizacyjne, chociażby nie posiadały osobowości prawnej, a także osoby fizyczne, które zatrudniają co najmniej jednego pracownika. Prace interwencyjne mogą być również organizowane u przedsiębiorcy niezatrudniającego pracownika na zasadach przewidzianych dla pracodawców.

W przypadku przedsiębiorców oraz podmiotów prowadzących działalność gospodarczą (w rozumieniu przepisów odrębnych) bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, przy organizacji prac interwencyjnych mają zastosowanie także przepisy ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U. Nr 59 z 2007 r., poz. 404 z pózn. zm.)

1. Prace interwencyjne nie mogą być organizowane przez pracodawcę w trudnej sytuacji ekonomicznej w  rozumieniu art. 1 pkt 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 06 sierpnia 2008 r. uznającego  niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz.  UE L 214 z 09.08.2008, str. 3), zwanego dalej „rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008”, oraz wytycznych wspólnotowych dotyczących  pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z  01.10.2004, str. 2)
   
   
2. Prace interwencyjne nie mogą być organizowane u pracodawców będących:
   
   • partiami lub organizacjami politycznymi;
   • posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko – senatorskich;
   • organizacjami związków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa       pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy;
   • organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur i   klubów pracy;
   • urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej;
   • kościołami lub związkami wyznaniowymi z wyłączeniem osób prawnych i jednostek organizacyjnych,      o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873, z pózn. zm.);
   • przedstawicielstwami państw obcych.
     
     Pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oznacza każdą osobę, która:
     
     
   • jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy; lub
   • nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego; lub
   • jest w wieku ponad 50 lat; lub
   • jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedna osobę; lub
   • pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej o 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość; lub
   • jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe;
     
     
   Pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji oznacza każdą osobę, o której mowa w art. 2 pkt 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące.
   
   
3. Pomoc w formie subsydiów płacowych na rekrutacje pracowników znajdujących się w szczególnie    niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji jest udzielana, jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje wzrost netto:
   
   • ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy oraz
   • liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej i bardzo niekorzystnej sytuacji - w porównaniu ze średnia z ostatnich 12 miesięcy.
   
   
4. W przypadku gdy nie jest spełniony warunek wzrostu netto, pomoc publiczna może być udzielona, gdy  powodem zmniejszenia ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy było dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.
   
   
5. Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą w formie subsydiów płacowych są ponoszone przez  pracodawcę koszty płac nowych pracowników, na które składają się wynagrodzenia brutto oraz opłacone od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne:
   
   • przez okres 12 miesięcy w przypadku pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji
   • przez okres 24 miesięcy w przypadku pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji.
     
     
6. Maksymalna intensywność pomocy brutto nie może przekroczyć 50 % kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą.
   
   Intensywność pomocy brutto oznacza stosunek kwoty pomocy do kosztów kwalifikujących wyrażony w procentach.
   
   
7. Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres:
   
   • 12 miesięcy - w przypadku pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji
   • 24 miesięcy w przypadku pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji a pracodawca może rozwiązać umowę o prace tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

Refundacja kosztów z tytułu prac interwencyjnych może odbywać się:

I. W przypadku zatrudnienia przez Pracodawcę osoby bezrobotnej będącej w szczególnej sytuacji na  rynku pracy, tj. osoby zakwalifikowanej do jednej z niżej wymienionych grup:

• Osoby bezrobotne do 25 roku życia,
• Osoby bezrobotne długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, albo kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
• Osoby bezrobotne powyżej 50 roku życia,
• Osoby bezrobotne bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
• Osoby bezrobotne samotnie wychowującej co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
• Osoby bezrobotne, które po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęły zatrudnienia,
• Osoby bezrobotne niepełnosprawne.

1. Starosta zwraca pracodawcy przez okres do 6 miesięcy część kosztów poniesionych na  wynagrodzenia, nagrody, oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej nieprzekraczającej jednak kwoty zasiłku obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.
2. Starosta może dokonać zwrotu pracodawcy przez okres do 12 miesięcy kosztów poniesionych z tytułu zatrudnienia skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej nieprzekraczającej jednak minimalnego wynagrodzenia za prace i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc.
3. Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych co najmniej w połowie czasu pracy na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody, oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej nieprzekraczającej jednak kwoty połowy minimalnego wynagrodzenia za prace i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

II. W przypadku zatrudnienia przez Pracodawcę w pełnym wymiarze czasu pracy osoby bezrobotnej określonej w art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia:

• Osoby bezrobotne do 25 roku życia,
• Osoby bezrobotne długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, albo kobiety , które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
• Osoby bezrobotne, które po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęły zatrudnienia,
• Osoby bezrobotne niepełnosprawne.

1. Starosta może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do 12 miesięcy zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów wynagrodzenia, nagród, oraz składek na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej nieprzekraczającej jednak kwoty zasiłku obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.
2. Starosta może dokonać zwrotu pracodawcy przez okres do 18 miesięcy kosztów wynagrodzenia, nagród, oraz składek na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej nieprzekraczającej jednak minimalnego wynagrodzenia za prace i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia, jeżeli zwrot obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc.

III. W przypadku zatrudnienia przez Pracodawcę osoby bezrobotnej powyżej 50 roku życia

1. Starosta może dokonywać przez okres do 24 miesięcy refundacji kosztów poniesionych przez pracodawcę na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne.
2. Starosta może dokonywać przez okres do 4 lat refundacji kosztów poniesionych przez pracodawcę na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne, jeżeli obejmuje ona koszty poniesione za co drugi miesiąc.
3. Refundacja jest przyznawana w wysokości:
   
   • 80% minimalnego wynagrodzenia za prace i składek na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia jeżeli zatrudniona osoba spełnia warunki konieczne do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego,
   • 50% minimalnego wynagrodzenia za prace i składek na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia jeżeli zatrudniona osoba nie spełnia warunków koniecznych do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Beneficjent pomocy publicznej ubiegający się o organizacje prac interwencyjnych może zatrudnić osoby bezrobotne spełniające jednocześnie kryteria art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia i art. 2 pkt 18 lub pkt 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008.

Wnioski o organizację prac interwencyjnych można otrzymać w pokoju nr 13, znajdują się również do pobrania na stronie internetowej www.praca.lukow.pl.

Do wniosku należy dołączyć:

• Aktualny dokument poświadczający formę prawną pracodawcy,
• Aktualne zaświadczenie z ZUS stwierdzające brak zaległości w odprowadzaniu składek na ubezpieczenia społeczne,
• Kserokopie deklaracji rozliczeniowych z ZUS za ostatnie 6 miesięcy
• Aktualne zaświadczenie z Urzędu Skarbowego stwierdzające brak zaległości w regulowaniu należności podatkowych,
• Zaświadczenie REGON oraz NIP.

Wniosek winien być podpisany przez umocowanego przedstawiciela lub przedstawicieli Wnioskodawcy, upoważnionego do podejmowania zobowiązań w jego imieniu, zgodnie z wpisem o reprezentacji w stosownym dokumencie, uprawniającym do występowania w obrocie prawnym lub udzielonym pełnomocnictwem. Pełnomocnictwo winno być dołączone do wniosku, o ile nie wynika z innych dokumentów załączonych przez Wnioskodawcę.

Wniosek bez kompletu załączników nie będzie rozpatrzony. Kserokopie przedkładanych dokumentów winny być potwierdzone za zgodność z oryginałem.

Starosta w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku wraz z kompletem wymaganych dokumentów powiadamia wnioskodawcę o rozpatrzeniu wniosku i podjęciu decyzji.


Akty prawne regulujące organizacje prac interwencyjnych:

• Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy  (Dz. U. Nr 69 z 2008 r. poz. 415 ze zm.)
• Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 07 stycznia 2009 w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 5 z 2009 r. poz. 25)
• Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art.87 i 88 Traktatu (Dz. U. WE L 214 z 09.08.2008r.)
  

Informacje dodatkowe:

Powiatowy Urząd Pracy w Łukowie
ul. Piłsudskiego 14, pok 13
Tel. 025 798 44 77 wew. 213